Test konsoli Super Retro-Cade – małe pudełeczko wypełnione nostalgią

Jako kolekcjoner konsol retro nie jestem purystą, którego interesuje wyłącznie sprzęt z epoki. Chętnie sięgam też po nowe wynalazki, zwłaszcza jeśli są to sprzęty oparte o licencjonowany software, a nie wyłącznie maszynki do odtwarzania romów z internetowych emulandii. Retro-Cade to kolejny przedstawiciel neo-retro, który zadowoli zarówno wielbicieli wgrywania romów, jak i tych wolących licencjonowaną zabawę.

2 września 2021
Nagroda GAMESGURU - "Świetna cena"

Retro-Cade od Retro-bit ma swoje wady, ale dotyczą one głównie wykonania kontrolerów. Poza takimi drobnostkami to świetna zabawka dla fana retro z genialnym wyborem preinstalowanych gier i możliwością rozszerzenia biblioteki. Zwłaszcza dla osób grających w co-op.

4.0 /5
Nagroda GAMESGURU - "Świetna cena"
  • Wybór licencjonowanych gier
  • Jakość emulacji
  • Możliwość rozszerzenia biblioteki gier
  • Długość przewodów kontrolerów
  • Podstawowy zestaw z dwoma kontrolerami
  • Niewielki rozmiar konsolki
  • Możliwość podłączenia konsoli przez HDMI i chinch
  • Atrakcyjna cena
  • Kontrolery wykonane z słabej jakości plastiku
  • Zamiast karty SD przydałoby się USB na pendrive’a

PODSTAWOWE INFORMACJE:

Tytuł: Super Retro-Cade

Wydawca: Retro-Bit®

Developer: Retro-Bit®

Data premiery: 22.04.2021

Liczba graczy: 1-2

Wiek: PEGI 12

Języki: angielski

 

Cechy konsoli:

  • Zawiera ponad 90 klasycznych pozycji, w tym oryginalne, kultowe gry automatowe oraz popularne tytuły konsolowe
  • Kompatybilność z wejściami AV oraz HDMI w TV (w zestawie kabel HDMI 1,3 metra)
  • W komplecie dwa joypady na USB z sześcioma przyciskami oraz trzymetrowymi przewodami USB (kompatybilne także z PC i Mac)
  • Intuicyjny interfejs użytkownika z inteligentnymi filtrami dla łatwej nawigacji
  • Możliwość zapisu gry oraz samouczki
  • Gniazdo kart SD do zapisywania i transferu stanów gry
  • Kompatybilny z innymi kontrolerami USB

 

Lista Gier:

  • 1942
  • 10-Yard Fight
  • 1943: The Battle of Midway
  • Act-Fancer: Cybernetick Hyper Weapon
  • Air Duel
  • Armed Police Unit Gallop
  • Armored Warriors
  • Bad Dudes
  • Bad Dudes Vs. DragonNinja
  • Bionic Commando
  • Bionic Commando (Arcade)
  • Blade Master
  • Boogie Wings
  • Buggy Popper
  • BurgerTime
  • Captain Commando
  • Code Name: Viper
  • Commando
  • Congo’s Caper
  • Dark Lord
  • Demon’s Crest***
  • Double Dragon
  • Double Dragon 3: The Rosetta Stone
  • Dragon Breed
  • Exciting Hour – The Pro Wrestling Network
  • Exed Exes
  • Fighter’s History
  • Fighter’s History: Mizoguchi Kiki Ippatsu!!
  • Final Fight
  • Final Fight 2
  • Final Fight 3
  • Forgotten Worlds
  • Gargoyle’s Quest II***
  • Ghosts 'n Goblins
  • Ghouls 'n Ghosts
  • Gun.Smoke
  • Hammerin’ Harry
  • Hammerin’ Harry (Arcade)
  • Heavy Barrel
  • Holy Diver
  • Image Fight
  • Joe & Mac
  • Joe & Mac 2: Lost in the Tropics
  • Joe & Mac Returns
  • Joe & Mac: Caveman Ninja
  • Ken-Go
  • Kickle Cubicle
  • Kid Niki: Radical Ninja
  • Kid Niki: Radical Ninja 2
  • Knights of the Round
  • Legend of Hero Tonma
  • Legendary Wings
  • Magical Drop
  • Magical Drop (Arcade)
  • Magical Drop 2
  • Major Title Golf
  • Mega Man***
  • Mega Man 2
  • Mega Man 3
  • Mega Twins
  • Mercs (Arcade)
  • Midnight Resistance
  • Mighty Final Fight
  • Mr. Heli
  • Mutant Fighter
  • Mystic Riders
  • Ninja Spirit
  • Pirate Ship Higemaru
  • R-Type
  • R-Type II
  • R-Type III: The Third Lightning
  • Renegade
  • Rocky Rodent
  • Secret Agent
  • Section Z
  • Side Arms
  • Side Pocket
  • SonSon
  • Street Fighter 2010: The Final Fight
  • Strider
  • Strider (Arcade)
  • Super Birdie Rush
  • Super BurgerTime
  • Super Dodge Ball
  • Super Ghouls 'n Ghosts
  • Super R-Type
  • Super Side Pocket
  • The Combatribes
  • The King of Dragons***
  • Three Wonders
  • Thunder Blaster
  • Trojan
  • Two Crude Dudes
  • Varth: Operation Thunderstorm
  • Vigilante
  • Wizard Fire
  • XMultiply
  • Zippy Race
Spis treści

Zacznijmy od pierwszego wrażenia, jakie wywołuje niewielkie, ale bardzo estetyczne opakowanie konsoli. Neonowe kolory i konsola z automatami arcade w tle, z wyróżniającym się na pierwszym planie MegaManem i Striderem. Front krzyczy do potencjalnego użytkownika o zainstalowanych aż dziewięćdziesięciu tytułach. Jego rozkładana część prezentuje nam dostępne tytuły i informuje, że wszystkie są na pełnej i oficjalnej licencji takich developerów, jak Capcom, Data East, Irem czy Technos. Powinniście już spojrzeć na listę dostępnych na konsoli tytułów, więc zapewne wiecie, że są to praktycznie same sztosy, i nie wierzę, żeby taki dobór gier nie spodobał się komukolwiek, kto spędził długie godziny w młodości w salonie gier lub z ośmiobitowymi maszynami.

Unboxing i pierwsze wrażenie

Sama konsolka po wyciągnięciu też prezentuje się całkiem zgrabnie. Biało-czerwona obudowa zarówno konsoli, jak i przycisków sprawia wrażenie estetycznej, a konsolka jest niewielka i nie ma problemu, aby znaleźć dla niej miejsce na półce. W zestawie znajdziemy dwa kontrolery, co jest wielką zaletą, ponieważ lwia część gier zawartych na konsoli obsługuje opcję multiplayer, więc od razu możemy zacząć się bawić ze znajomymi lub drugą połówką. Zabawę ułatwi też absurdalna długość przewodów od kontrolerów, która ma aż trzy metry! Można zatem spokojnie rozsiąść się w kanapie, nie martwiąc się, że szarpnięcie padem zwali konsolkę z półki.

Konsola i kontrolery

Niestety wadą kontrolerów jest plastik, z jakiego zostały wykonane. Sama proporcja i wygoda użytkowania pada jest ok, sześć przycisków, w tym triggery i wygodny krzyżak, są przyzwoite, ale sam materiał reprezentuje marną jakość. Plastik jest w miarę gruby, więc nie trzeszczy w rękach i nie złamie się jak padzik od taniego famiklona z Ali Express, ale delikatnie trąci taniochą, co jest dość oczywiste przy licencjach, jakie oferuje konsola – na czymś Retro-bit musiał znaleźć oszczędności. Na szczęście sprzęt jest kompatybilny z innymi kontrolerami na USB.

Podłączamy i zaczynamy grę

Retro-Cade ma możliwość podłączenia przez kabel HDMI i oferuje w tym trybie rozdzielczość do 720p, ale dzięki złączu AV nic nie stoi na przeszkodzie, aby podłączyć konsolę w bardziej tradycyjny sposób i cieszyć się nią na ekranie starszego odbiornika. Co ciekawe w prezentacji tyłu konsoli na opakowaniu złącze AV jest nieobecne, prezentowane jest wyłącznie HDMI. Podłączenie przeszło bezproblemowo, dość długi kabel HDMI pomaga w ustawieniu konsolki na wybranej powierzchni; o padach już pisałem, jest jeszcze kabel od zasilania mini usb, ale nie ma ładowarki, więc trzeba się posiłkować wtyczką od telefonu z wejściem na USB. Nie problem, wala się tego po mieszkaniu masa, ale jeśli ktoś nie ma, musi się zaopatrzyć osobno. Po uruchomieniu wita mnie ładny ekran startowy z logo konsoli; jakoś lubię, jeśli konsolka wyświetla coś więcej niż od razu menu z wyborem gier. Zaraz po logówce wskakują kafelki z tytułami. Ich wybór zachwyca. Mamy trzy części Mega Mana z Nes, cztery części Final Fight, wliczając w to część Mighty, czyli wersję super deformed z NES, do tego takie perełki, jak Deamon Crest 1 i 2, kolekcje Joe&Mac czy mało znany Trojan, który zadziałał na mnie wyjątkowo, ponieważ to moja pierwsza gra, jaką kupiłem na Pegasusa i grałem poza dołączonym 168 in 1.

Prezentacja oferty gier

Wybór gier jest bardzo zadowalający i od razu pozwala wbić się w trudno dostępne w oryginale perełki z NES, SNES i ARCADE bez dogrywania romów ściąganych z Internetu. Od razu rzuciłem się na Demons Crest, na którego zakup w oryginale finansowo pozwolić sobie ani specjalnie nie mogę, ani nie chcę. Włączam i wita mnie ekran z opisem gry, oznaczeniem, czy gra ma tryb multi, czy tylko single, oraz wyborem startu gry lub wczytania wcześniej zapisanej rozgrywki. Mogę też dodać tytuł do ulubionych, co pomaga potem w menu uszeregować gry w opcjach z podziałem na wspominane platformy lub po ulubionych właśnie. Włączam grę i od razu wita mnie świetna jakość emulacji tytułu przez konsolę. Pogrywałem chwilę w różne tytuły na SNES, NES i Arcade i żaden nie sprawił mi problemu niezależnie, czy grałem solo, czy z żoną w multi. Retro-Cade nie zaliczał zawieszek ani zwolnień animacji niezależnie od tytułu. Bardzo duże zaskoczenie jak na konsolę w tak niskiej cenie. Na rynku polskim w okolicach 300 zł!

Miły dodatek dla fanów emulacji

Nie wiem, dlaczego wybrano czytnik kart SD jako nośnik zapisu stanu gry zamiast pendrive’a na USB. Taki czytnik mam w domu tylko w najstarszym modelu laptopa, a mam sześć sztuk łącznie ze służbowymi. Mimo to zapisywanie na karcie jest całkiem wygodne i responsywne, a dodatkowo, jeśli tylko znajduje się na niej folder o nazwie retrobit games, to umieszczone w nim romy są obsługiwane przez konsolę bezproblemowo. Karta wypełniona biblioteką NES i SNES siedzi już w mojej konsolce na stałe i rozkoszuję się Chrono Trigger na 65″ bez czkawek systemu z pełnym wsparciem dla zapisu gry i bez obawy o przeterminowaną baterię.

Tył opakowania

W podsumowaniu nie mogę zrobić nic więcej, jak polecić konsolę Retro-Cade każdemu fanowi licencjonowanych zabawek z gatunku neo-retro. Niezależnie, czy interesują cię wyłącznie gry na licencji, czy chcesz dograć swoją bibliotekę romów, to mimo małych wad w postaci niskiej jakości kontrolerów system od Retro-bit powinien spełnić twoje oczekiwania. Zwłaszcza w porównaniu serwowanej jakości do ceny. Nie tylko do użytku własnego, ale tez idealna jako prezent.

Michał Chyła

Gdyby miał się porównać do postaci ze świata filmu to byłby to Gruby Gnój z Austina Powersa. Twierdzi, że jego ulubionym gatunkiem filmowym jest dramat psychologiczny, ale ogląda przynajmniej jeden słaby horror z lat 80tych dziennie. Maniak serii Souls. Przed śmiercią chciały zagrać w każdą grę, jaka wyszła.
UWaga! Gorące informacje!